|
|
|
‘De Hutkoffer’, het kleine huis aan de Heerenweg bij het Loo, is niet altijd een antiekzaakje geweest. Mevrouw Janny Bosch-Onrust heeft er een tijd gewoond, samen met haar moeder, “de weduwe Onrust”, en haar zus Everdien.
“Toen ik elf jaar oud was, en Everdien zeven, zijn we van de Boekelermeer naar Heiloo verhuisd. Dat was in 1934.
We huurden het huis van Harder, de schilder, voor een rijksdaalder in de week.
Het is een oud huis, al van de zeventiende eeuw. Het was oudroze geschilderd, en ik herinner me de balken in het plafond: om-en-om een dikke en een dunne. Als we iets aan de muur wilden hangen moesten we goed kijken waar we dat wilden doen: we kregen haast geen spijker in het eikenhout!
 In de kamer was een mooie schouw, met tegeltjes, en ook de bedsteden waar we in sliepen. Boven was de zolder: Eén grote ruimte.
Mijn moeder verdiende de kost met naaiwerk.
In de oorlog is ze gaan spinnen, dat konden niet veel mensen. Ze brachten dan een kilo wol, en ik moest dan de knotten weer bij hen thuis brengen.
Ook breide ze wel nieuwe voeten aan versleten sokken. Die werden door de klanten zelf weer opgehaald. Later vertelde één van hen me dat er bij hen thuis door de jongens geknokt werd om wie dat zou mogen doen, “want bij vrouw Onrust krijg je een lekker kopje thee met iets er bij!”
In die tijd kregen we ’s avonds af en toe mannen over de vloer: Jongens die bij de winkels aan de Kennemerstraatweg in dienst waren, en bang waren opgepakt te worden bij een razzia, bleven dan bij ons op zolder slapen.
In 1946 is mijn moeder overleden. In 1947 ben ik getrouwd met Jan Bosch en naar De Rijp verhuisd. Mijn zus Everdien, die intern was in het ziekenhuis in Alkmaar, was dan in de weekenden bij ons.
Toen ze trouwde met Frans Hibma zijn zij weer in de Hutkoffer gaan wonen!Twee van hun vier kinderen zijn daar geboren.”
Mevr. Bosch-Onrust.
Terug naar de startpagina.
|
|
|
|
 |
|